بازم از تو می نویسم...

7371 — Sat, 12 Dec 2009 18:04:04 GMT

معنای زنده بودن من ،

با تو بودن است.

نزدیک، دور

سیر، گرسنه

رها، اسیر

دلتنگ، شاد

آن لحظه که بی تو سر آید مرا مباد!

مفهوم مرگ من

در راه سر افرازی تو،

در کنار تو

مفهوم زندگی است.

معنای عشق نیز

در سرنوشت من

با تو،

همیشه با تو،

برای تو،

زیستن...

7371 — Tue, 01 Dec 2009 18:45:21 GMT

حلالم کن اگر دوری اگر دورم

اگر با گریه می خندم حلالم کن که مجبورم

نگو عادت کنم بی تو که می دونی نمی تونم

که می دونی نفسهامو به دیدار تو مدیونم ....

.....

7371 — Sat, 31 Oct 2009 15:51:18 GMT

......

7371 — Wed, 28 Oct 2009 14:28:18 GMT

.....

7371 — Mon, 14 Sep 2009 22:06:01 GMT

بی حوصله ام آری

از جان خود سیرم

خط خورده مگر امشب

پیشانی تقدیرم

تب دارم و می دانم تا صبح نمی مانم

در پیکر خود حتی آرام نمی گیرم

7371 — Sat, 05 Sep 2009 19:19:03 GMT

" سحر جادوی غمت تنگ غروب

چینی فکر مرا باز شکست

و شهاب نگهت از پس ابروی غرور

سبدی طعنه به دلتنگی من باز فروخت..."

7371 — Sun, 30 Aug 2009 21:49:44 GMT

کاش می دانستی

آنچه می سوزد و بر خاک می ریزد

جسم بیمار من است

کاش از پنجره می پرسیدی

وسعت دشت دلم تا به کجاست

کاش از قصه من می خواندی

بال پرواز مرا سنگ نگاه تو شکست

کاش ... ای کاش تو می دانستی

رنگ رخساره من گل زردی است ز باغ دل من

باد پائیز نریخت گل صد برگ امیدم

نفس سرد تو ویرانم کرد

نگه گرم تو بیدارم کرد

چشم رنگین تو بیمارم کرد

کاش اما...تو مرا می دیدی

کاش می پرسیدی

کاش ، ای کاش مرا می خواندی....

7371 — Tue, 25 Aug 2009 12:10:07 GMT

آه اگر راهی به دریائی ام بود

از فرو رفتن چه پروائی ام بود.....

7371 — Wed, 05 Aug 2009 22:12:18 GMT

بنام تو که اولی

و ذره ذره وجود پست خاکی مرا

به اوج قله های نور می بری

تو را ندیده ام ولی همیشه گرمی وجود نام تو

تمام واژه های کهنه مرا بخار می کند

برای من نمانده واژه ای

که لااقل تو را به آن صدا کنم

طلوع مهربانیت مرا به اوج می برد

پر از غرور می کند

و دشت شب گرفته مرا

دچار نور می کند

قسم به آیه های مهربانیت

و تا ابد بنام تو شروع می شود دلم

بنام تو که آخری.....

مهربانم...

*******************************************

7371 — Tue, 04 Aug 2009 22:19:56 GMT

خنده بر لب ، اشک در چشم ، گریه در دل ، خسته ام از این تظاهر

چیست از آن حاصل دل

سوختن ، در خود شکستن ، درد را در دل نوشتن

خنده در چشمان مردم

خنده ای کز تلخی آن ، غم ببندد چشم هارا

شادی کز ماتم آن ، دیده گرید آشکارا

گریم و سوزد درونم

خنده می آید غم من ، می شود آشفته ذهنم ، می شود حیران دل من

خسته ام از این تظاهر

چیست حاصل فقط پوسیدن دل.....

چه می شود اگر شبی بر لب من نهی لب

تا به لب تو بسپرم جان به لب رسیده را